Interview met SGP-Europarlementariër Bas Belder

Door Carina van Os

Bas Belder is sinds 1999 Europarlementariër namens de SGP. Hij is ondervoorzitter van de delegatie voor de betrekkingen met Israël, lid van de commissie buitenlandse zaken en plaatsvervangend lid van de commissie landbouw en plattelandsontwikkeling. Ik spreek hem onder meer over de combinatie geloof en politiek en de rol van de EU met betrekking tot het tegengaan van christenvervolging.

Hoe is het om als christen in de Europese politiek actief te zijn?

“Ik vind het belangrijk dat je vanuit Gods Woord je leven laat leiden en dit normgevend vindt voor de samenleving. Ik merk in de Europese politiek duidelijk de aanwezigheid van de seculiere levenshouding, die met God noch gebod rekening wil houden en de persoonlijke vrijheid als norm stelt. Ik ben erg blij dat er steeds meer christelijke politici komen waardoor wij onze krachten kunnen bundelen en onze stem kunnen verheffen tegen deze antichristelijke geest. Om dit te kunnen is het belangrijk om goed te weten wat er speelt in de maatschappij, de lidstaten en daarbuiten. Vanuit de seculiere geest in Europa worden ‘mensenrechten’ aan de lidstaten opgelegd waaronder het homohuwelijk, omdat dit gezien wordt als de nieuwe norm van mensenrechten. In Oost-Europa is de Oosters-Orthodoxe Kerk hier totaal niet van gediend. En terecht. Ik zou graag zien dat er ook vanuit de kerken in West-Europa duidelijk stelling wordt genomen tegen deze opvattingen.”

Hoe draagt u uw geloof uit in uw politieke activiteiten?

“Als christen hebben we een grote verantwoordelijkheid waar we ons zeer van bewust moeten zijn, ook in de politiek. Als er in een resolutie antichristelijke activiteiten staan, stem ik consequent tegen. De EU onderhandelt al jaren over de toetreding van Turkije. Om toe te treden moet Turkije zich aan belangrijke politieke principes houden als het beschermen en respecteren van minderheden. In 2007 zijn er in Turkije drie christenen met voorbedachte rade gemarteld en vermoord door fanatieke Turkse burgers. Ondanks dat de moordenaars ter plekke zijn gearresteerd en de martelingen en moorden vast hebben gelegd met hun mobiele telefoons lopen zij nu -acht jaar later- nog steeds vrij rond. De christenen in Turkije voelen zich rechteloos.

Ik draag mijn geloof uit door te informeren naar de situatie in Turkije, met mensen te spreken en voor hun rechten op te komen. Ik ga aan de Europese Commissie vragen of zij willen informeren naar de rechtsstaat in Turkije als zij weer onderhandelen over de toetreding. Want het is niet acceptabel dat na meer dan 100 zittingen de moordenaars van de christenen nog altijd vrij rondlopen.”

Wat doet de Europese Unie om christenvervolging te verminderen?

“Eind februari heb ik samen met een medewerker over dit onderwerp gesproken op een internationaal symposium in Wenen. De EU wil op de bres staan voor geloofsvrijheid en heeft er een mooi document voor opgesteld. Welnu, dan moeten ze ook optreden tegen christenvervolging. Ik heb er vragen over gesteld aan de daarvoor verantwoordelijke Europese instanties. Christenvervolging neemt toe, maar hoe de EU voor vervolgden opkomt is aan mij onduidelijk. Ze moet dit veel beter in kaart brengen. Ik zet mijn vraagtekens bij de implementatie van het fraaie document van de Europese Commissie. Eén van mijn projecten op dit moment is om onderzoek te doen naar wat de EU doet tegen christenvervolging. Ik probeer ze aan te zetten tot een concrete en ook controleerbare naleving van de eigen richtlijnen over wereldwijde geloofsvrijheid.”

“Is dit nu het Europa van de Holocaust?”

U bent vice-voorzitter van de delegatie voor betrekkingen met Israël. Hoe moeten wij volgens u in Europa het toenemende antisemitisme aanpakken?

“Joden worden uitgescholden, synagogen belegerd. Recent verscheen in het Duitse weekblad Die Zeit een kopie van een anoniem mailtje van een rabbijn uit het Roergebied. Hij en zijn gezin zijn sinds zomer vorig jaar ernstig bedreigd. Zijn echtgenote smeekt hem onder tranen geen interviews aan de pers te geven over alle uitingen van Jodenhaat waaronder zij lijden. Puur uit veiligheidsoverwegingen. Inmiddels zit de enige dochter van de rabbijn niet meer op een Joodse school, maar op een openbare, waar niemand afweet van haar Joodse identiteit. Wij leven in een Europa waar Joden hun identiteit moeten verbergen om veilig te zijn. Een Europa waar Joodse scholen eruit zien als militaire bolwerken. Ondertussen zit de EU gewoon met Iran om de tafel, dat Israël vernietigd wil hebben. Is dit nu het Europa van de Holocaust? We moeten ons diep schamen.

Ik vind dat de Europese instellingen veel duidelijker stelling moeten nemen tegen antisemitisme. Ze moeten het bespreekbaar maken en aanpakken. We moeten nauwe banden aanknopen met de Joodse gemeenschappen. Ik nodig in Brussel rabbijnen en hun gemeenteleden uit voor lunchdebatten in het parlement om onder andere te praten over hoe de vrijheid van meningsuiting zich verhoudt tot antisemitisme. Het is belangrijk om hen bij deze debatten te betrekken, zij zijn immers het slachtoffer van antisemitisme. Tijdens mijn campagne voor de Europese Verkiezingen heb ik de thema’s antisemitisme en de kwetsbare positie van de Joodse gemeenschap extra belicht. Dit vind ik belangrijk omdat ik vanuit Gods Woord een nauwe band heb met het Joodse volk, het volk waaruit de Heere Jezus is voortgekomen.”

“Met name het NRC Handelsblad is ontzettend diep gezonken in zijn verslaggeving over het Midden-Oosten”

Veel Europese landen zoeken toenadering tot Palestina. Hoe ziet u de toekomstige relatie tussen de Europese Unie en Israël?

“Ik zie de toekomst met een ongerust hart tegemoet. De EU is ontzettend eenzijdig pro-Palestijns. Vooral de politiek uit de linkse hoek denkt Israël te kunnen dwingen tot een ‘vrede’ met doodsvijanden. Ik zou graag realisme zien in de relatie tussen de EU en Israël. Israël is een belangrijke partner op het gebied van veiligheid, handel, wetenschap. De kleine Joodse staat heeft zich sinds zijn stichting in 1948 permanent moeten verdedigen tegen verklaarde doodsvijanden in de regio. Vandaar ook de grote expertise op het gebied van contraterrorisme. Die kennis hebben wij nu nodig omdat de dreiging van islamitische terreur in Europa steeds groter wordt. Israëls veiligheid is ook onze veiligheid. In plaats van de Europese banden met Israël te verzwakken, zouden we ze moeten versterken. De media boycotten Israël liever.

Met name het NRC Handelsblad is ontzettend diep gezonken in zijn verslaggeving over het Midden-Oosten: ze laten zelden een evenwichtig geluid horen. Bij andere kranten is dit meestal ook het geval. Een belangrijke uitzondering vormen de uitstekende, inzichtrijke artikelen van correspondent Martin Janssen (standplaats Amman in Jordanië) in het RD. Lees die vooral! Want wat de burger doorgaans te lezen krijgt, is misleidend anti-Israëlisch.”

Foto: ANP

Leave a Reply